Poëzie voor peuters

De missie van productiehuis 4hoog en luxemburg: peuter- en kleutertheater van de zeemzoete ondergang redden zonder zwaarwichtig te worden. In Wolk maakt 4hoog peutertheater tot poëtisch theater door eenvoudige woorden in een fantasievol decor te druppelen waarin helderheid en humor hand in hand gaan. Op Mozarts Kleine Nachtmusik volgen peuters een spoor van bloemen en van een zilverwit ventje. Het wolkventje troont de peutermeute in de witte wolk op scène. Ze gaan zitten op een witpluizig tapijt. Boven de hoofden bengelen witte eieren, een plattekaasboterham, wit servies, een witte pyjama, een witzijden kussen, een witte boterhammendoos...
In zijn wolkenhuis vertelt het ventje het sprookje dat hem overkwam. Hij vertelt over het meisje met de lange sjaal dat in het wolkenhuis in de blauwe lucht wil wonen. Dankzij knorrende varkenwolk, grommende beerwolk, trompetterende olifantwolk en de wind vliegt ze in de armen van het ventje. Langs haar sjaal kronkelt Ingrid Swaelens door het dak van de de wolk binnen. Ze geeft het ventje een vuurrode bloem. Op slag kleurt de hele wolk rood. Rood van liefde. Van puur liefdesgeluk dansen de tortelduiven in en rond de wolk.
Dat sprookje is als een poëtische vertaling van verlangen naar liefde, naar een eigen plekje. Het verbeeldt het zoeken in de lucht naar wolken die doen fantaseren, die helpen om het leven op de aarde even los te laten, om op te stijgen in een droom waarin je de man van je leven in de wolken ontmoet.
Frans Van der Aa regisseerde dit lieflijke verhaal tot een loepzuivere voorstelling. Hij slaagt erin om Steve De Scheppers spelplezier tot een grappig ventje te kanaliseren zonder ergens te karikaturaal en ongeloofwaardig banaal te worden. Als wolkenventje met zilvergrijze haren vergaloppeert De Schepper zich niet in te typisch spel. Hij zet een glansrol neer door mét zijn guitig uiterlijk te spelen en zich niét in overdreven tekstzegging of speels gefrutsel te verstrikken. Enkel de eerste momenten van zijn vertelling verraden onzekerheid tegenover het piepjonge publiek door een te trage en nadrukkelijke tekstzegging. Gaandeweg verliest hij dat slakkentempo en speelt hij almaar zwieriger. Die voorzichtigheid maakt Wolk nu nog iets te teder. Naarmate De Scheppers communicatie met zijn peuterpubliek groeit en speelser wordt, zal deze creatie openbloeien tot een blozende wolk vol liefde, fantasie, zang en Mozartmuziek. Het publiek is te gast in een wolk hemels theater voor peuters waar ook groot geworden peuters van genieten.

Els Van Steenberghe, De Morgen