Vogels krijgen menselijke trekjes

“Want dieren zijn precies als mensen.” Dat leerden we al van Reinaert De Vos over Toon Tellegen tot de De Fabeltjeskrant. 4hoog, nog altijd een van de kindergezelschappen met de mooiste naam, draagt een steentje bij en voert in de muzikale vertelling Specht een aantal vogels op. Met mensentrekjes en dito wijsheden.

Specht is een verhaal van Mark Jeanty, bekend van het voorleesboek In bed met Stan (uitgeverij Clavis). Een fabel dus, met zinnetjes en gebeurtenissen die 6- tot 8-jarigen ‘pakken’, maar evenzeer hun ouders. Over een klopvogel die een boom en een thuis zoekt, en over hoe de andere vogels-bewoners hem na lang beraad welkom heten. Over verdraagzaamheid en vriendschap tussen genoten van diverse pluimage. Over eenzaamheid van bomen en zoeken naar contact. Over de dood ook. Het leven kortom, in een klein bestek. Han Coucke speelt Specht, met trompet. Katrien De Muynck kruipt in het lange, mooie pak van een berk (kostuum van Dorine Demuynck). Ter plekke. 4Hoog wil de kleinste toeschouwer op die manier vertrouwd maken met het medium theater. En dan is er nog Helder Deploige: muzikant die af en toe een airke mee-acteert. Specht is een vormelijk een gevarieerd geheel, met eenvoudige middelen en grappige verrassingen. De acteurs-vertellers evoceren leuk bomen, kwetterende merels of een roodborstjesfamilie, Specht en uil schrijven elkaar een brief, er wordt inventief en creatief omgesprongen met objecten. Tussendoor wat knipogen over ijdelheden en twijfels van natuur en mens. En een mooie cirkelstructuur. Een beetje typisch 4hoog, deze Specht, en het is fijn als een gezelschap zich consequent en kwaliteitsvol onderscheidt. Een beetje Kommil Foo ook, want Raf Walschaerts - eeuwig trouw aan dit mee door hem opgerichte, ondertussen gesubsidieerde kleutertheater - stond in voor de regie. Er is dus af en toe tijd voor wat stilstand en een simpel liedje over minder simpele dingen. Samengevat is Specht een grappige en ook weekmakende fabel die het fenomeen muziektheater dankbaar en gelaagd voor zijn kar spant. Experimenteel en vernieuwend of net niet, het doet kinderen de adem inhouden.

Wouter Hillaert, De Morgen